SOS

Առավոտյան ուզում էի ելակի մասին գրել, բայց մի ուրիշ անգամ…

Իսկ հիմա ուզում եմ գրել էն թագավորների մասին, որ երեկոյան փախչելով իրենց նազիր-վեզիրներից, հայտնվում էին ինչ-որ քարվանսարայում, մարդաշատ շուկայում, կամ աղքատի տանը, տեսնում էին իրենց ներսում ձևավորված թշվառության նյութականացումն աղքատության ու կեղտի մեջ ու փորձում էին ազատվել դրանից` մաքրելով աղքատության գորշությունն ինչ-որ մեկին օգնելով: Չունենք նման թագավորներ, բայց սիրում ենք կրկնել, որ ամեն մի հայ թագավոր է: Իսկ կարո՞ղ ենք մի քանի հայերով գոնե մի քիչ թագավորություն անել: Այս լրագրողն արդեն գործի կեսն արել է, կարող ենք շարունակել:

http://www.168.am/am/articles/10613
http://www.168.am/am/articles/10174
http://www.168.am/am/articles/10072
http://www.168.am/am/articles/10349

Ինչպե՞ս: Մեր կարեկցանքը դնենք մի կողմ, արագ-արագ չփորձենք մեզանից հեռացնել էդ թշվառությունն ու մի րոպե, ընդամենը մի րոպե, մտածենք (խոստովանում եմ, ինքս մեծ գայթակղություն ունեի չկարդալ ինձ ուղարկված այս հղումները...), թե կարո՞ղ ենք արդյոք ինչ-որ կերպ օգնել նրանց: Կամ մեր կողքի հարևանին, չգիտեմ… Ես հասկանում եմ, այստեղ կարելի է անվերջ խոսել պետական մոտեցման անհրաժեշտության մասին (դե չկա էդպիսին, չկա) այս մարդկանց նման սարսափելի վիճակի մեջ ընկնելու բազմաթիվ արդարացի ու անարդար պատճառների մասին, բայց եկեք տեսնենք, ինչ կարող ենք անել:

Այս մարդկանցից երեքը կարող են աշխատել. տղամարդը` բանվոր, կանայք` հավաքարար: Եթե կան ընթերցողներ, ովքեր գիտեն հարմար աշխատանքների մասին, խնդրում եմ արձագանքել: Անմիջական օգնության հնարավորության դեպքում էլ` հագուստ 12-ամյա աղջնակի և նրա 41-ամյա մոր համար, սնունդ գրեթե բոլոր ընտանիքների համար, գրեք, խնդրում եմ, մենք ընկերներով փորձելու ենք ինչ-որ բան անել…