Տես, տես, ով է գալիս:-)

Վերջերս բարձրանում եմ Աբովյանով ու հանկարծ աչքս ընկավ դիմացից ինձ մոտեցող կնոջը: Անմիջապես ուշադրությունս գրավեց իր քայլվածքը. չափազանց ինքնավստահություն, որն արտահայտվում էր նույն այդ ինքնավստահությունը ի ցույց դնելու համար հետ նետված գլխով, որի պատճառով ամբողջ մարմինն ինչ-որ անբնական լարվածություն էր ստացել: Կինն ակնոց էր կրում` սովորական, սպիտակ ապակիներով ակնոց: Երբ մոտեցանք, նկատեցի, որ ապակիներից մեկի վրա, ներքևի անկյունում բավականին մեծ տառերով գրված էր ակնոցը պատրաստող ֆիրմայի անունը: Քանի որ տառերը բավականին մեծ տարածք էին զբաղեցնում, կինն ինչ-որ տարօրինակ խոնարհ հայացք էր ձեռք բերել. ստիպված էր նայել ակնոցների տակից:

Հաջորդ օրը երթուղայինում նստում եմ երևի քառասնամյա մի տղամարդու կողքին, որն անտեսելով վաղ առավոտյան արդեն իսկ ռազմատենչ դիրքորոշում որդեգրած տապը, մուգ կոստյում է հագել, որի ձախ թևին կարված է … կռահեցիք, ֆիրմայի անունը:-) Էլ չեմ խոսում անթիվ-անհամար գունավոր, փայլփլուն բլուզների մասին` UPA 3, SO, COM և ինձ համար անհասկանալի մի շարք այլ տառակապակցություններով զարդարված:

Չէ, ինչքան ենք սիրում “երևալ”:-)