Գարուն
Գարունը կարծես դժկամորեն, բայց անխուսափելիորեն մուտք է գործում Երևան: Անձրևում է ամեն օր, իսկ մարզերում նույնիսկ ամենաձմեռային ձմեռ է: Երեկ փակվել էին ճանապարհները Տաշիրից Երևան: Այս առավոտ արևի համեստ ճառագայթներն էլ բավական են, որ նկատես նոր բողբոջներն ու ծաղկունքից հևացող սակավաթիվ ծառերը:
Սա էլ իմ լավ ընկերներից մեկի ձոնն առ գարուն:-)
Սպիտակ անձրևի կաթիլները զարդարում են կանաչը նորահաս,
Լուսաբաց է: Կարմրում են մեղմիկ ճյուղերը բարդու սիրահար:
Սիրահար` մովին քնկոտ պարսերի
Հողածին, փթթող մանուշակների:
Հարբում են դանդաղ ծվեններն երկնի
Բոսորագույն արեգակից
Ու փորձում թաքցնել ցավը գիշերվա
պայծառ առկայծող մանուշակներից:
Կաթիլներն սպիտակ մեկնում են երկինք,
Կապույտը անվերջ հաղթում է կարմրին,
Բարդին սիրավառ բողոբոջում է տաք`
Կանաչի թագը տալով կապույտին…
Իսկ թագից կանաչ բուրում էր մովը մանուշակների:

2 Comments:
-Մայիս է, գարուն...
Ու զանգակ առուն զիլ տաղ է ասում:
-Ո՛չ, ի՛մ բարեկամ, ձմեռ է ու ձյուն...
Նանրամիտ մի սարդ նենգ շարժումներով
Վերին հարկերում ոստայն է հյուսում...
Ու ես չեմ լսում կարկաչն առվակի,
Ես չեմ ճաշակում զարթոնքը գարնան...
Ստորին հարկի այս տաք ջերմոցում
Դողում եմ, մրսում...
Գարնանային ծաղկած Սակուռա իմ բոստանում...
http://angry-root.livejournal.com/19019.html
գարնանից սիրուն բան կա՞ աշխարհում...
Post a Comment
<< Home