Tuesday, November 07, 2006

Lilies

"Observe the lilies, how they grow. They neither labour nor spin. And yet I tell you that not even Solomon in all his splendour was as beautifully dressed as one of these."

These is about Indian women. They are beautiful, shining like little havens of grace, tranquility and feminine strength through the misery and trash you find everywhere around. Adorned with these amazing colorful saris they totally change the landscape. I’ve always thought India to be extremely conservative and traditional especially in terms of gender roles. Still, urbanism seems to elicit its own traditions, one of which is social liberation of women. In Chandigarh I seem to come across women who look self-reliant, content and free in self-expression. During the short stroll at the famous lake here I noticed dozens of couples holding hands and hugging in public. Though the very next day I heard of a story about an Indian woman who committed suicide because her husband would not let her keep in touch with her family… Go figure…

I promised a story on sari shopping but I’ve got to leave this for later;-)

4 Comments:

Anonymous artashes said...

India is changing, that's for sure; but in addition to that, maybe the Chandigarh scene is not very typical of India at large, since Sikhs are reportedly much more egalitarian toward women than Hindus? I don't know... Maybe you can inquire right there??

2:07 PM  
Anonymous ANAS said...

Հնդիկ կին: Գեղեցիկի ֆոնին դժբախտ իրականությու՞ն: Բայց մի՞թե ամենուր և ամեն ինչում չէ դա ճշմարիտ: Այդ դեպքում մարտահրավերը մեկն է. կարողանալ տեսնել ֆոնը, այլապես արդիական կդառնան բանաստեղծի խոսքերը “Դու կողբաս այն ժամանակի համար, որի ընթացքում ողբում էիր”:

12:37 PM  
Blogger christina said...

Արտաշես ջան, ճիշտ ես նկատել. դա բնորոշ է միայն մեծ քաղաքներին և այն էլ միայն այն խավին, որը համեմատաբար բարեկեցիկ է: Ինչպես իմ հավատարիմ զրուցակիցն ինձ լուսավորեց, նման տեսարանն ուղղակի անհնարին է գյուղական վայրերում: Մեկ այլ խոսակցության ժամանակ, խոսակիցս` 80-ամյա մի հրաշալի սիկխ, ասաց, որ Հնդկաստանում ամուսնությունների դեռևս 70 տոկոսն ավանդական եղանակով են կատարվում` երբ աղջկա ընտանիքն սկսում է առաջարկել հավանական ամուսինների թեկնածուներ, իսկ նորապսակները իրար տեսնում են միայն ամուսնության օրը: Ավանդույթից փոքր-ինչ շեղում է այն հանգամանքը, որ երիտասարդները կարող են միմյանց մի քանի անգամ հանդիպել մինչև հարսանիքը, բայց մեծերի ընկերակցությամբ: Մեկ այլ փաստ. այն համայնքներում, որտեղ կանայք հնարավորություն ունեն որոշել ապագա երեխայի սեռը, բարձրացել է հղիության ընդհատման տոկոսը: Կանայք իմանալով, որ աղջիկ է ծնվելու, հեռացնում են պտուղը` խուսափելու հետագայում աղջկա հետ կապված հոգսերից` օժիտ հավաքել, կրթել, փեսացու գտնել…

Ես նախընտրում եմ գեղեցիկը ևս կոչել իրականություն:-) Չգիտեմ ինչու մենք էդպիսի հակում ունենք. գեղեցիկն անպայման տարանջատել իրականությունից ու մեկուսացնել, օրինակ, բանաստեղծության մեջ: Էդ գեղեցիկ կանայք հնդկական իրականության անքակտելի մասն են: Մի բան էլ խոստովանեմ. սիրով եմ կարդում Ձեր արձագանքը: Կռահեք ինչու:-)

6:19 PM  
Anonymous anas said...

Թերևս որովհետև ես ել Ձերն եմ մեծ հետաքրքրությամբ կարդում:

Ամեն դեպքում շնորհակալ եմ նրբաճաշակ նկարագությունների համար. նրանք ոգևորող են ու գունեղ:

9:40 AM  

Post a Comment

<< Home