Շիրիդի, մի քիչ էլ ժողովրդագրության ու սիրո մասին:-)
Շաբաթ օրը Եղեգնաձորում էինք, որտեղ արդեն երրորդ անգամ հանրային քննարկման էր դրվում Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության աշխատանքային խմբի կողմից մշակված Հայաստանի ժողովրդագրության մասին հայեցակարգի նախագիծը, որի լրամշակված տարբերակը նոյեմբերի կեսին պետք է ներկայացվի կառավարություն` հաստատման համար:
Քննարկման են դրվում հետևյալ հիմնախնդիրները` ծնելիություն, մահացություն և հիվանդացություն, ամուսնություն և ամուսնալուծություն, սեռատարիքային համամասնություն և բնակչության ծերացում և միգրացիա: Ամենատարբեր մասնագիտությունների սովորական մարդիկ հավաքվում են ու իրենց առաջարկներն անում հայեցակարգում վերհանված այս խնդիրների ու դրանք լուծելու համար առաջադրված տարբերակների շուրջ: Հիմնականում բոլոր քննարկումները հանգում են նրան, որ այս հիմնախնդիրների միակ լուծումը բարձր կենսամակարդակի ապահովումն է (սակայն երբ քննարկման վարողը, որը 35-37 տարեկան երևանցի բարետես տղամարդ էր, հարցրեց, “Իսկ ի՞նչն է պատճառը, երբ չեն ամուսնանում իմ նման մարդիկ, որոնց կենսամակարդակը բավականին բարձր է, և որոնք արդեն զգալի թիվ են կազմում Երևանում, կամ ինչո՞ւ է աղքատ ընտանիքներում երեխաների թիվն ավելի շատ, ինչպես նկատել եք”, սեղանը լռեց:-)
Հետաքրքիր քննարկումներ լինում են:- Օրինակ` Եղեգնաձորում մեր սեղանին մի շատ ակտիվ կին էր նստած, տեղի դպրոցներից մեկի տնօրենը, որը խոսեց մեզ մոտ աճի միտում ունեցող մի երևույթի մասին` խառն ամուսնությունների (էս թեմայից շատ դժվար է խուսափել, հատկապես միգրացիայի քննարկումների ժամանակ. “Հա, մեր տղամարդիկ գնում են ընկնում էդ ռուսների ձեռը”:-)) “Բնությունն ամեն ինչ կարգավորում է: Սեռատարիքային համամասնությունն էլ Հայաստանում շուտով կբարելավվի, որովհետև եթե մեր տղամարդիկ դուրս են գնում, օտարերկրյացիներն էլ գալիս են Հայաստան: Հայ կնոջը միշտ էլ գնահատող կլինի:”
Ընդհանրապես նման խնդիրներին ես ‘հայեցակարգորեն’ չեմ կարող մոտենալ, բայց այս կնոջ դիտարկումը ինձ ստիպեց մտածել նման հարաբերությունների բնույթի մասին:-) Տղամարդ-կին հարաբերությունների լավագույն պատկերներից մեկը, որ երբևէ հանդիպել եմ, Կունդերայի The Unbearable Lightness of Being վեպում էր` “When people are fairly young and the musical composition of their lives is still in its opening bars, they can go about writing it together and exchange motifs . . . but if they meet when they are older, like Franz and Sabina, their musical compositions are more or less complete, and every motif, every object, every word means something different to each of them.”
Ընդհանուր երաժշտական մոտիվի ստեղծումը երկու անհատների միասնական պատմության ու հիշողության միջոցով այստեղ կապված է տարիքի հետ, իսկ ես կարծում եմ, որ դրա ստեղծման համար մեծ նշանակություն ունի նաև մշակույթը: “Դլեյամանի” ընկալումը հորիզոնը փակող լեռներն ու քոչարին են, հայերեն բանաստեղծությունն ու պատարագը, տատիկի պատմություններն են գաղթի ու հեքիաթային Անահիտի մասին, “Քեզ երեք օրով մինիստր եմ նշանակում”-ն է ու “Շիրիդի կենացը” (սա եղեգնաձորյան պատմություն է. ասում են, Վայոց Ձորում վերջին կենացը միշտ շիրիդի կենացն է, որն իրենց բարբառով նշանակում է ‘պարան’: 50-ականներին Կոնոս անունով մի ուտող-խմող մարդ է լինում իրենց գյուղերից մեկում, որը համոզված էր, որ աշխարհում միակ հարստությունը լավ մարդու հետ հաց ուտելն ա: Հենց փող էր ստանում, ուտելիք-բան էր առնում, տալիս կնկանը, թե “Կնիկ, էսօր մի քիչ մարդավարի հաց ուտենք”, ու գյուղի կեսին կանչում էր տուն: Մի օր էլ հարևաններից մեկի տանը լավ կերուխումից հետո, գիշերը երեքին հաջող է անում բոլորին, նստում իր էշն ու առաջ ընկնում դեպի տուն: Մեկ էլ հարևաններից մեկի տան մոտով անցնելիս չի նկատում լվացքի պարանը, որը էս մեր Կոնոսի վզովն է ընկնում ու էշից վար գցում: Մեջքի վրա հայտնվելով ու գլխավերևում աստղազարդ երկինքը տեսնելով` Կոնոսին ինչ էր մնում անել, եթե ոչ փիլիսոփայել: Պառկել է ու մտածում է, “Բայց էս շիրիդն ինչ-որ պատճառ պետք ա ունենար, որ ինձ ուզում էր խեղդի”… Առկայծումը տեղ է հասնում մի կես ժամ հետո: Կոնոսն արագ վեր ա կենում, նստում էշին ու հետ` դեպի հարևանի տուն: Մարդիկ արդեն սեղանները հավաքել, անկողին են մտել, մեկ էլ լսում են դռան արհանգիստ թակոցները: “Այ Կոնոս ջան, ի՞նչ ա եղել, բա՞ն խո չի եղել”: “Եղել ա, մարդ” ու Կոնոսը պատմում ա պարանի պատմությունն ու ավարտում, “Գիտե՞ս խի ընկա: Որովհետև էդ շիրիդի կենացը չէինք խմել”…)
Մի խոսքով, ընդհանուր պատմություն ունենալը ընկալումներին հաղորդում է խորություն, որը հակառակ դեպքում բացառիկ տաղանդ է պահանջում կամ էլ տաղանդավոր սեր:-)
Հա, իսկ հաջորդ քննարկումը Երևանում է:-) Եթե ցանկացողներ կան, խնդրեմ. նոյեմբերի 6, Անի հյուրանոցի “Անի” սրահ, 12:30-2:30: Միգուցե կարողանանք պարզել Երևանում ինչ կենացներ են խմում:-)
Քննարկման են դրվում հետևյալ հիմնախնդիրները` ծնելիություն, մահացություն և հիվանդացություն, ամուսնություն և ամուսնալուծություն, սեռատարիքային համամասնություն և բնակչության ծերացում և միգրացիա: Ամենատարբեր մասնագիտությունների սովորական մարդիկ հավաքվում են ու իրենց առաջարկներն անում հայեցակարգում վերհանված այս խնդիրների ու դրանք լուծելու համար առաջադրված տարբերակների շուրջ: Հիմնականում բոլոր քննարկումները հանգում են նրան, որ այս հիմնախնդիրների միակ լուծումը բարձր կենսամակարդակի ապահովումն է (սակայն երբ քննարկման վարողը, որը 35-37 տարեկան երևանցի բարետես տղամարդ էր, հարցրեց, “Իսկ ի՞նչն է պատճառը, երբ չեն ամուսնանում իմ նման մարդիկ, որոնց կենսամակարդակը բավականին բարձր է, և որոնք արդեն զգալի թիվ են կազմում Երևանում, կամ ինչո՞ւ է աղքատ ընտանիքներում երեխաների թիվն ավելի շատ, ինչպես նկատել եք”, սեղանը լռեց:-)
Հետաքրքիր քննարկումներ լինում են:- Օրինակ` Եղեգնաձորում մեր սեղանին մի շատ ակտիվ կին էր նստած, տեղի դպրոցներից մեկի տնօրենը, որը խոսեց մեզ մոտ աճի միտում ունեցող մի երևույթի մասին` խառն ամուսնությունների (էս թեմայից շատ դժվար է խուսափել, հատկապես միգրացիայի քննարկումների ժամանակ. “Հա, մեր տղամարդիկ գնում են ընկնում էդ ռուսների ձեռը”:-)) “Բնությունն ամեն ինչ կարգավորում է: Սեռատարիքային համամասնությունն էլ Հայաստանում շուտով կբարելավվի, որովհետև եթե մեր տղամարդիկ դուրս են գնում, օտարերկրյացիներն էլ գալիս են Հայաստան: Հայ կնոջը միշտ էլ գնահատող կլինի:”
Ընդհանրապես նման խնդիրներին ես ‘հայեցակարգորեն’ չեմ կարող մոտենալ, բայց այս կնոջ դիտարկումը ինձ ստիպեց մտածել նման հարաբերությունների բնույթի մասին:-) Տղամարդ-կին հարաբերությունների լավագույն պատկերներից մեկը, որ երբևէ հանդիպել եմ, Կունդերայի The Unbearable Lightness of Being վեպում էր` “When people are fairly young and the musical composition of their lives is still in its opening bars, they can go about writing it together and exchange motifs . . . but if they meet when they are older, like Franz and Sabina, their musical compositions are more or less complete, and every motif, every object, every word means something different to each of them.”
Ընդհանուր երաժշտական մոտիվի ստեղծումը երկու անհատների միասնական պատմության ու հիշողության միջոցով այստեղ կապված է տարիքի հետ, իսկ ես կարծում եմ, որ դրա ստեղծման համար մեծ նշանակություն ունի նաև մշակույթը: “Դլեյամանի” ընկալումը հորիզոնը փակող լեռներն ու քոչարին են, հայերեն բանաստեղծությունն ու պատարագը, տատիկի պատմություններն են գաղթի ու հեքիաթային Անահիտի մասին, “Քեզ երեք օրով մինիստր եմ նշանակում”-ն է ու “Շիրիդի կենացը” (սա եղեգնաձորյան պատմություն է. ասում են, Վայոց Ձորում վերջին կենացը միշտ շիրիդի կենացն է, որն իրենց բարբառով նշանակում է ‘պարան’: 50-ականներին Կոնոս անունով մի ուտող-խմող մարդ է լինում իրենց գյուղերից մեկում, որը համոզված էր, որ աշխարհում միակ հարստությունը լավ մարդու հետ հաց ուտելն ա: Հենց փող էր ստանում, ուտելիք-բան էր առնում, տալիս կնկանը, թե “Կնիկ, էսօր մի քիչ մարդավարի հաց ուտենք”, ու գյուղի կեսին կանչում էր տուն: Մի օր էլ հարևաններից մեկի տանը լավ կերուխումից հետո, գիշերը երեքին հաջող է անում բոլորին, նստում իր էշն ու առաջ ընկնում դեպի տուն: Մեկ էլ հարևաններից մեկի տան մոտով անցնելիս չի նկատում լվացքի պարանը, որը էս մեր Կոնոսի վզովն է ընկնում ու էշից վար գցում: Մեջքի վրա հայտնվելով ու գլխավերևում աստղազարդ երկինքը տեսնելով` Կոնոսին ինչ էր մնում անել, եթե ոչ փիլիսոփայել: Պառկել է ու մտածում է, “Բայց էս շիրիդն ինչ-որ պատճառ պետք ա ունենար, որ ինձ ուզում էր խեղդի”… Առկայծումը տեղ է հասնում մի կես ժամ հետո: Կոնոսն արագ վեր ա կենում, նստում էշին ու հետ` դեպի հարևանի տուն: Մարդիկ արդեն սեղանները հավաքել, անկողին են մտել, մեկ էլ լսում են դռան արհանգիստ թակոցները: “Այ Կոնոս ջան, ի՞նչ ա եղել, բա՞ն խո չի եղել”: “Եղել ա, մարդ” ու Կոնոսը պատմում ա պարանի պատմությունն ու ավարտում, “Գիտե՞ս խի ընկա: Որովհետև էդ շիրիդի կենացը չէինք խմել”…)
Մի խոսքով, ընդհանուր պատմություն ունենալը ընկալումներին հաղորդում է խորություն, որը հակառակ դեպքում բացառիկ տաղանդ է պահանջում կամ էլ տաղանդավոր սեր:-)
Հա, իսկ հաջորդ քննարկումը Երևանում է:-) Եթե ցանկացողներ կան, խնդրեմ. նոյեմբերի 6, Անի հյուրանոցի “Անի” սրահ, 12:30-2:30: Միգուցե կարողանանք պարզել Երևանում ինչ կենացներ են խմում:-)

9 Comments:
Էհ... Կունդերան ճիշտ է ինչպես միշտ, սակայն իմ կարծիքով այս դեպքում նրա ճշտությունը միայն մասնակի է։ Թեև Սաբրինան և Ֆրանցը տարբեր երաժշտական մոտիվներով են ապրում, նրանց միությանը խանգարում է նաև Սաբինայի չկամենալը ականջ դնել Ֆրանցի վարած երաժշտությանը։ Եվ չնայած մշակութային դաստիարակության տարբերությունները կարող են վանել անծանոթ էակներին, մեկի մյուսի նկատմամբ ձգտումն ու համբերատարությունն է, որ հանգեցնում է ներդաշնակ մեղեդու։
Այսպիսի զույգեր ինձ ավելի հաճախ հանդիպել են սփյուռքահայության մեջ, երբ օտարազգի ամուսինը (թե՛ կին և թե՛ մարդը) սկսել է սովորել հայերեն, հետաքրքրվել հայոց պատմությամբ, երաժշտությամբ և ցանկացել կնքել երեխաներին Հայկական եկեղեցում։ Արդյո՞ք բացառիկ տաղանդի կամ տաղանդավոր սերի օրինակներ են սրանք։ Միգուցե՜։ Բայց ես տեսնում սա որպես անձի իր ինքնակայության ըմբռնման հետևանք։ Սփյուռքահայերի մեծ մասը հայ են ոչ միայն ըստ ծնունդի, այլ նաև ինչ որ չափով ըստ ընտրության (դպրոցում չեն ստիպում պատմություն և լեզու սովորել, սրան ինքնակամ են հասնում), մինչդեռ Հայաստանի ներկայիս երիտասարդության հասունացումը տեղի է ունեցել արժեքների կտրուկ փոփոխությունների ժամանակաշրջանում։ Այս ինքնակամության կրիզիսն էլ խոչընդոտում է դիմացինի մերինից տարբեր մշակույթի ըմբռնմանը և մեր կենացներով նրա հետ կիսվելու ունակությանը։ Ու չնայած ընդհանուր պատմությունը իսկապես գրավում է, ի վերջո դիմացինի մեզնից տարբեր լինելու նկատմամբ հանդուրժողականությունն է որ կարող է հիմք դնել կայունությանը։
P.S.
շնորհակալություն շատ հետաքրքիր գրառությունների համար, երեկ հանկարծակի գտա այս բլոգը, ու արդեն ”կախվածություն” եմ զգում :)
@ndhanrapes spyurqahayeri mot chem nkatel kenac aselu hatkuthyun, miayn asum en "kenac" ("Cheers") u xmum, aysinqn i skzbane bacarum en erkxosuthyun@ seghani shurj :) (katak em anum).
Hayastancineri u spyurahayeri "hakamartuthyan" himqum im kartsiqov @nkats e ayn zgacoghuthyun@ (entadruthyun@), wor hay azgi nerkayacucichner@ gone arancqayin harcerum piti nmanatip kartsiqner unenan. Sa chi karogh chisht linel, qani wor spyuraqahayeri mot hayrenasiruthyun@ aveli shat huzakan makardakum e, qan gortsnakan (bacaruthyamb $20 donation-neri :), myus koghmic el tarber erkrnerum tsnvats u meatsacts hayer@ krum en irenc erkri mshakuyti u kencaghi droshm@, wor@ shat jamanak henc tramagtsoren hakarak e nranic, inch menq unenq Hayastanum. Ayteghic el, im hamozmamb galis en mer tarberuthyunner@.
@ndunelov, wor spyurqahayer@ hay en woch miayn tsagmamb ayl @st @ntruthyan (da iskapes el aydpes e) chem karogh chnshel, wor spyurqahayeri metsamasnuthyun@ (!) normal chi tirapetum hayerenin (shat hachax, teghi lezvin nuynpes, gravor lezun nkati unem himnakanum), shat qcher@ giten normal grel, hayeren lezun ogtagortsvum e miayn tan@, xohanocayin makardaki vra, isk drsum ev inch wor bnagavarin verabervogh xosakcuthyunner@ tarvum en teghi lezvov (araberen, angleren, franseren, etc.). Henc dranic e, wor haysatnaciner@ himnakanum haskanum en spyurqahayeri xosq@, isk spyurqahayer@ erbemn anhaghtahareli xoch@ndoti araj en kangnum mer hayeren@ haskanalu harcum. Aysqanic heto zarmanum em, the inchu en spyurqahayer@ aydqan shahagrgrvats hayereni miasnakan ughghagruthyan harcn irenc ogtin lutselu hamar ? Che wor dranov irenq aveli chen zargana, isk Hayastani bnakchuthyunn el mi orum angraget kdarna. Aveli lav che Spyurqi dprocnerum kamac-kamac ancnel arevelahayereni ? Masnagetner karogh eq gtnel Hayastanaic artagaghtatsneri mej.
հնարավոր է, որ մենք սփյուռքի տարբեր համայնքների մասին ենք խոսում, և տարբերությունը ոչ միայն նրանում է թե որ պետությունում է այդ համայնքը գտնվում։ Որքան ել ողբալի չէ, բայց ձեր նկարագրած իրավիճակն էլ է շատ տարածված, մեծ մասամբ վերջին տարիներին արտագաղթած հայերի միջավայրում։ Երբ չեն տիրապետում նոր պետության լեզվին, իսկ հայերենն էլ մոռացության է տրվում։ Բայց այս դեպքում ևս առկա է ինքնակայության կրիզիսը ու նույնիսկ գրեթե ավելի ուժգին ձևով, քանի որ փոխվել են ոչ միայն արժեքները, այլ նաև միջավայրն ու լեզուն։ Այն հայերը, որոնք ապրում են օտարության մեջ երկրորդ և ավելի սերունդներում շատ հաճախ բավականին ներգրավված են տեղի հասարակության մեջ, տիրապետում են այդ պետության լեզվին, որոշ մասն էլ քայլեր է անում էլ ավելի տեղեկանալ ”հայկական հարցերով”, լինի դա լեզուն, մշակույթը, պատմությունը թե առկա հարցերը։ Եվ նախորդ հաղորդագրությամ մեջ ես ի նկատի ունեի հենց այս հայերին, որոնք ինչքան էլ ներգրավված չլինեն ժրջակա հասարակությամ մեջ՝ տեղի բնակչությունից տարբերվում են իրենց ”պատմությամբ”։
Ինչ վերաբերվում է լեզվին, ապա համաձայն չեմ ձեր տեսակետին։ Ուղղագրության հարցը չի կայանում ”մեր” ու ”ձեր”-ի մեջ, այլ սկսվում է 20րդ դարի սկզբում Խորհրդային Անդրկովկասյան հանրապետության մեջ մտած Հայաստանում հայերենի քիչ թե շատ անկանոն բարեփոխումներից, որոնք ոչ այն ժամանակ և մինչև այս օրս էլ չեն ընդունվում սփյուռքի լեզվագետ գիտնականների կողմից, համարվելով խորհրդային ղեկավարության նպատակներին հղված քաղաքական քայլ։ Չնայած, որ ես ինքս ավելի սովոր եմ արևելահայերենին, գտնում եմ, որ այս տեսանկյունը իր վայելությունը ունի։ Իսկ այժմյան լեզվի ճգնաժամի ելքը տեսնում եմ ընդհանուր բարեփոխումների մեջ, ոչ թե օգտագործվող մեկ կամ մյուս ուղղագրության ընդունումը։ Սա էլ իմ կարծիքով պետք է արվի հասարակական կարգով, ոչ թե պետական մարմինների միջամտությամբ (լեզուն անցողիկ ղեկավարությունից բարձր է և պետք է ապաքաղաքականացվի), սակայն գիտությունը (ընդրգկելով լեզվագիտությունը) Հայաստանում դեռ մնում է զուտ պետական և կամայական կատարած բարեփոխում նույնպես կարող է չընդունվել արտասահմանի հայ համայնքների կողմից, ուստի ամենայն հավանականությամբ այս հարցը չի գտնի իր լուծումը մոտակա ապագայում։
Mi shabat araj Wall Street Journal-um hodvatz kar Estoniayi masin - ayntegh hasarakutyun@ anhangstacatz e bnakchutyan catzr aji masin yev mayrer@ noratzinneri hamar gumar en stanum petakan mijocneric. Hodvatzagir@ asum er vor da npastel e tzneliutyan ajin ayd yerkrum.
Is mi kani or araj el radioyov haghordum kar Singapurum nmanatip tsragri masin, bayc noratzin unecogh, kam planavorogh kanayk asum eyin vor petakan ognutyun@ che vor renc morivacrel e yerekha unenal.
Aysinkn, Estoniayi pes aghkat yerkrnerum dramakan ognutyun@ hnaravor e vor tzneliutyan aj arajacni, isk Singapuri kam ayl aveli harust hasarakutyunneri hamar da aynkan el karevor che kani vor ayd ofgnutyun@ petk e shat lini vor voreve azdecutyun unena (Estoniayum da $3,000 e, isk Singapurum $10,000 arajin yerekhayi hamar).
Hamozvatz em vor Hayastanum nmanatip mijocarum@ nuynpes effectiv klini. Bayc yerevi petakan 'policy'-n bnakchutyan kanak@ kich paheln e kani vor hayastani pes petutyun@ nuynisk chi karoghanum yeghatz 2 million mardun normal paymanner yerashkhavorel. Inchpes gitek, hayastani bnakchutyan 29%-@ bavarar snndi problem unen.
Im xorin hamozmamb lezun chi karogh linel lok hasarakakan hogatsuthyan ararka, ayl pahanjum e xor u hamakoghmani petakan hogatsuthyun. Shat sxal e mtatsel, wor karavaruthyunnern ancoghik en u ayd patcharov chen karogh "tiruthyun anel" lezvakan harcerin - parzapes petq e uneneal petakan hayecakarg ays ev nmanatip ayl harceri nkatmamab. Hamadzayn em, wor miayn miakoghmani lezvakan popoxuthyunneric aveli geradaseli e erkkoghmani popoxuthyunner@ - ays paragayum woch mek iren "tujats koghm" chi zga.
Inch verabervum e teghi lezvin tirapetelu ev tvyal petuthyan kyanqum integracvats linelu harcin, apa arabakan erkrnerum integrman astichann u lezvi tirapetum@ shat-shat-shat catsr e, wor serndi nerkayacucich el wor linen ayd hayer@. Avelin, Hayastanic gnacatsnern aveli shut en integravum ayd erkrnerum, worovhetev himnakanum masnagetner, worakavorvats kadrer en, woronq giten irenc gorts@ ev qich the shat tirapetum en anglerenin ev @ndunvum, hargvum en teghacineri koghmic. Evropayum ev US-um mi qich ayl iravichak e, ayntegh hayeri 2 tesak ka - 1. Eghernic mazapurts eghatsneri jarangner@, woronq 3-4 serund arden teghi erkrum en aprum, ev woronc zavakner@ teghi qaghaqaci en u liovin nergravvats en teghi kyanqum, u patkanum en qo nshats ayn dasin, wor hayerenin shat vat en tirapetum ev zut patmakan ancyali hishoghuthyunneric elnelov dzgtum en linel Haystanum ,sovorel lezun. 2. Ankaxuthyunic heto, kam qich araj gaghtats hayastanciner, woronq kartses the integrvel en, bayc womanq xndirner unen lezvi kam orenqi het (woch lriv legal kerpov en erkrum kam jamanakavor kacuthyan iravunqov), ev woronq serndapoxuthyan xndir unen, chen uzum wor erexaner@ moranan hayeren@, bayc chen el uzum heru pahen nranc irenc hasakakaicneri sovorakan aroryayic, ev ardyunqum stacvum e rusi asats "ne riba, ne myaso" tarberak@.
Christina jan. Shat hetakrkir er Konosi patmutyune. Shat laves nkaragrum. Gitem Vanadzortzi es, Ho Tumanyanin barekam ches? Sharunakir nooyn vojov.
Hamlet
'ndhanur patmutyunn u mshakuyta shat azdetsik gortsonner karogh en linel, sakayn hamamardkayin skzbunqneri nerdashnak ham'nknela el aveli karevor e, im kartsiqov (el chem asum ayn anbatsatreli huzakan zgatsumneri masin, voronts ser en anvanum).
Problem chem tesnum hayeri ev otarerkratsineri BAXTAVOR amusnutyan pastum. Dra irakanala aynqan dzhvar e, vor ete iroq gtel es qo srti EV ugheghi 'ntryalin, APRES du` ov el lini 'ntryald azgutyamb!!
Shat hetaqrqir ban er grel V-n, vor inqnakayatsats mardik aveli hangist en nayum xara zuygeri, qan nerqust anapahov mardik. Iskapes, ete hay linela qo eutyan gitaktsvats ev geghetsik masn e, URISHI hay kam voch hay linela chi havastiatsnum qo inqnutyuna (kam hakaraka), chi amrapndum qo hayutyuna (kam hakaraka), ev 'ndhanrapes qich kap uni qo isk eutyan het. Nuynisk ete ayd urisha qo amusinn e...
Iharke, ays depqum 'vtanga' na e, vor qo motiva aynqan QONN E, vor arden ches karogh KAM ches el uzum da nerdashnaketsnel mek urishini het. Ankax ayd urishi azgutyunits...
Tghamardkants ev kanants tarber erazhshtakan (kam el anasnakan?) motivneri aritov. :)
--------------------------------
Seattle Post-Intelligencer, Oct 27, 2006.
"Australia's most prominent Islamic cleric vowed Thursday to stand strong against widespread outrage over his description of women who don't wear head scarves as "uncovered meat" who invite rape.
... [Sheik Taj Aldin] Al-Hilali, 65, is the top cleric at Sydney's largest mosque, and is considered the most senior Islamic leader by many Muslims in Australia and New Zealand. His remarks about women drew national attention after they were printed Thursday in a national newspaper, The Australian.
In a translation from Arabic by the newspaper, later verified by other media, al-Hilali was quoted as saying in the sermon: "If you take out uncovered meat and place it outside ... and the cats come to eat it ... whose fault is it, the cats' or the uncovered meat's?"
"The uncovered meat is the problem. If she was in her room, in her home, in her hijab, no problem would have occurred," he was quoted as saying, referring to the head scarf worn by some Muslim women."
http://seattlepi.nwsource.com/national/290165_australia27.html
http://www.newneighbors.am/am/news.php?cont=3&rg=2&date=09.12.2005&month=13&year=2005
Kardaceq naxkin polsahay, ayjm hayastanabnak Alvin Ozinyani harcazruyc@. Shat nmanuthyunner uni ayn amenihet, inch yes em misht grum. Manavand polsahayeri patkeracumner@ Hayastani masin ("inch eq utelu...?" + "ayd kerp erevi ardaracnum en irenc Hayastanum chaprelu past@") ev the inchpes en hrajarvum hayeren xoseluc.
Post a Comment
<< Home