Վաղուց սպասված հանդիպում

Ուսանողական տարիներին հավաքվում էինք ինչ-որ մեկիս տանը, հիմա` բոլորիս նախընտրած սրճարանում, կամ էլ ինչ-որ նոր տեղ, որտեղ դեռ չենք եղել: Ըմմմ, ոնց եմ սիրում մեր էս զուտ կանացի հանդիպումները, և միշտ հետաքրքիր է եղել աննկատելիորեն մասնակից լինել միայն տղամարդկանց մտերմիկ զրույցին:-)

Մտերիմ կանանց երկու խումբ ունեմ, առաջինը` համակուրսեցիներս, երկրորդը` վանաձորցիները: Երեկ բավականին երկար ընդմիջումից հետո հավաքվել էինք երկրորդ խմբով ու վերջին կենցաղային (մեկը վերանորոգում է բնակարանը, մյուսը` փնտրում, երրորդն էլ վայելում` գտածը:-)), հարդարանքային, սիրային ու աշխատանքային նորություններից հետո անցանք աստեղային ու մշակութային նորություններով պարբերաբար ընդհատվող քննարկումներին` կարդացված վերջին գրքերի, լսված վերջին երաժշտության, համերգի ու հանդիպած հետաքրքիր մտքերի փոխանակմանը: Մեր էս փոքր խումբը շատ եմ սիրում, որովհետև չորսս էլ ահագին տարբեր բնույթ ունենք, հաճախ չենք համաձայնվում իրար հետ ու այդուհանդերձ մեր նմանատիպ բորոր հանդիպումներից հետո ինձ մի տեսակ հարստացած եմ զգում էն աննկարագրելի ջերմությամբ, որ ընկերներս կարողանում են փոխանցել իրենց բուռն կամ զուսպ համաձայնությունների ու անհամաձայնությունների ենթատեքստում:

Ոչ մի այլ միջավայրում այս զգացողությունը չունեմ: Բավականին հետաքրքիր է կին-հարևանների երեկոյան սրճա-թեյախմությունը, բայց էստեղ ես սովորաբար հանդես եմ գալիս դիտորդի դերում, քանի որ մի երեք ժամ անվերջ չեմ կարող քննարկել, թե Ասյան ինչու Ալյային էդպիսի հայացքով նայեց:-) Ինձ անցում է պետք դեպի “վսեմ թեմաներ”, ինչպես իմ ընկերների առաջին խմբից ամենագործնական ու հումորով համակուրսեցին էր ասում` ի նկատի ունենալով սերն ու գեղեցկությունը:-)