Կովկասի օր
Հարավկովկասյան միջխորհրդարանական նախաձեռնությունը հանդես է գալիս “Կովկասի օր” ստեղծելու առաջարկով, հայտնում է Արմինֆոն: Նպատակը տարածաշրջանի երկրների ընդհանուր ժառանգության վերհանումն է, ընդհանուր զարգացմանը միտված ջանքերի գնահատումը և այլն: Ընդ որում, առաջարկը դրվել է հանրային քննարկման և որքան էլ զարմանալի է, չեն մոռացել նշել, թե առաջարկներն ու դիտողությունները ում պետք է ներկայացնել:-)
Որքան էլ վերապահումով եմ մոտենում ցանկացած պետական նախաձեռնությանը, ուզում եմ հավատալ, որ սրանից մի բան կստացվի: Դեռևս բավականին անկողմնորոշ լինելով իմ դիրքորոշման հարցում մեր հարևանների հետ բազմաթիվ խնդրների վերաբերյալ` մի հարցում ահագին կողմնորոշված եմ. անվերջ խուսափել հարևանի հետ շփումից ուղղակի անհնար է: Պարզ օրինակ. մեր հարևաններից մեկը սարսափելի մի նախասիրություն ունի` լսել ռաբիզ երաժշտություն ամբողջ շենքով մեկ: Սովորաբար օրվա ընթացքում տանը չլինելով` դա իմ վրա այնքան էլ չի ազդում: Կիրակի օրերին դառնում է անտանելի: Մի քանի ամիս դիմանում ենք, հետո երեքով որոշում մշակել մեր “ռազմավարությունը”: Էրիկը միանշանակ մեկ ելք է տեսնում. որպես այլընտրանք ինքը այդ նույն ժամերին նույն բարձրությամբ լսելու է SOAD: Ես լռում եմ, դեռ կարող եմ դիմանալ, քանի որ սովորաբար ինձ մոտ ստացվում է անտեսել այն, ինչ ուզում եմ, եթե զբաղվում եմ սիրած գործով: Քույրս առաջարկում է “հանդիպել հարևաններին”: Թե որն է լավագույն առաջարկը, պարզ է: Բռնությունն ու խուսափումը նոր բռնության տեղիք են տալիս: Ինչով կամփոփվի երկխոսությունը, գոնե դեռևս պարզի չի…
Միգուցե մարդիկ կլինեն, ովքեր նորից կխոսեն թաքնված օրակարգերի մասին, բայց ես կարծում եմ, երբ կան համոզիչ փաստարկներ, երբ կա վստահություն քո արածի արդարացիության հանդեպ, ներքին մի գործընթաց է սկսվում, որը կարող է ազդել նաև այս թաքնված օրակարգերի վրա:
Համենայն դեպս, թվում է թե կարծիք արտահայտելու հնարավորություն է ընձեռնված: LINKS-ը առնվազն կարող է ապահովել, որպեսզի դրանք լսվեն: Հաշվի կառնվեն, թե չէ, այլ խնդիր է…
Ովքեր ինչ-որ ասելիք ունեն, կողմ, թե դեմ, կարևոր չի, կարող են գրել caucasusday2@yahoo.com հասցեով:
Որքան էլ վերապահումով եմ մոտենում ցանկացած պետական նախաձեռնությանը, ուզում եմ հավատալ, որ սրանից մի բան կստացվի: Դեռևս բավականին անկողմնորոշ լինելով իմ դիրքորոշման հարցում մեր հարևանների հետ բազմաթիվ խնդրների վերաբերյալ` մի հարցում ահագին կողմնորոշված եմ. անվերջ խուսափել հարևանի հետ շփումից ուղղակի անհնար է: Պարզ օրինակ. մեր հարևաններից մեկը սարսափելի մի նախասիրություն ունի` լսել ռաբիզ երաժշտություն ամբողջ շենքով մեկ: Սովորաբար օրվա ընթացքում տանը չլինելով` դա իմ վրա այնքան էլ չի ազդում: Կիրակի օրերին դառնում է անտանելի: Մի քանի ամիս դիմանում ենք, հետո երեքով որոշում մշակել մեր “ռազմավարությունը”: Էրիկը միանշանակ մեկ ելք է տեսնում. որպես այլընտրանք ինքը այդ նույն ժամերին նույն բարձրությամբ լսելու է SOAD: Ես լռում եմ, դեռ կարող եմ դիմանալ, քանի որ սովորաբար ինձ մոտ ստացվում է անտեսել այն, ինչ ուզում եմ, եթե զբաղվում եմ սիրած գործով: Քույրս առաջարկում է “հանդիպել հարևաններին”: Թե որն է լավագույն առաջարկը, պարզ է: Բռնությունն ու խուսափումը նոր բռնության տեղիք են տալիս: Ինչով կամփոփվի երկխոսությունը, գոնե դեռևս պարզի չի…
Միգուցե մարդիկ կլինեն, ովքեր նորից կխոսեն թաքնված օրակարգերի մասին, բայց ես կարծում եմ, երբ կան համոզիչ փաստարկներ, երբ կա վստահություն քո արածի արդարացիության հանդեպ, ներքին մի գործընթաց է սկսվում, որը կարող է ազդել նաև այս թաքնված օրակարգերի վրա:
Համենայն դեպս, թվում է թե կարծիք արտահայտելու հնարավորություն է ընձեռնված: LINKS-ը առնվազն կարող է ապահովել, որպեսզի դրանք լսվեն: Հաշվի կառնվեն, թե չէ, այլ խնդիր է…
Ովքեր ինչ-որ ասելիք ունեն, կողմ, թե դեմ, կարևոր չի, կարող են գրել caucasusday2@yahoo.com հասցեով:

0 Comments:
Post a Comment
<< Home