Պատը

Երեկ առաջին անգամ կարողացա դիտել Հայֆեստի ներկայացումներից մեկը` Վրաստանի մատների թատրոնի բեմադրությունը: “Մատների թատրոն: Աստված գիտի, դա ինչ է, երևի երեխաներին երբեմն զվարճացնելու համար մատներով համապատասխան կերպաների ստվերավորման նման մի բան, միգուցե մի քիչ ավելի բարդ”, մտածում էի մինչև ներկայացումը:

Ինձ շատ լավ անակնկալ էր սպասվում: Բեմադրության անվանումը “Պատ” էր, սակայն բոլորովին չէի սպասում, թե այն որևէ առնչություն կունենա Փինք Ֆլոյդի հայտնի “Պատի” հետ: Ուներ: Դա արդեն գրեթե բավական էր ինձ համար ներկայացման հաջողությունն ապահովելու համար:-) Բայց, բարեբախտաբար, անակնկալներն առջևում էին: Յոթ վրացի դերասանների հաջողվել էր բեմում մատներով միանգամայն լիարժեք ու նույնիսկ հուզականորեն վառ կերպարներ ստեղծել. կին, տղամարդ (չգիտեմ, դա ինչպես էր հաջողվել, բայց միանշանակ կարելի էր տարբերել, թե ‘մատնային’ մարդկանցից որն է կանացի մարմին, որը տղամարդու), երեխաներ, հրեշտակներ… Տիկնիկներից տարբերվում էր նրանով, որ մատներն էական մաս էին կազմում ամբողջ կերպարի մեջ, օրինակ` մարմին, թևեր: Հավելյալ նյութերն ուղղակի ավարտում էին կերպարի մարմնավորումը:

Շատ հետաքրքիր էր. մարդկային մարմնի ու ուղեղի ստեղծագործական կարողությունների անսահմանափակ հնարավորությունների մասին վկայող ներկայացում էր: Տեսնես կա՞ն նման այլ խմբեր: Շատ կարճ google search ոչինչ չտվեց: Պետք է նորից փորձել…