Էն, ինչ վախեցում է մեր տատիկներին ու պապիկներին դեպի Եվրոպա ճանապարհին:-)

Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ գործընկերս օրվա վերջում արդեն շատ հոգնել էր ու ասաց, վերջ մի բան ասա, լսեմ: Քանի որ ես խոսելով շատ աչքի չեմ ընկնում, նախաձեռնությունն իր ձեռքը վերցրեց. “Հա, դուք եք մեղավոր, որ սենց ա լինում էլի:” Ես փորձում եմ գուշակել մեր խոսակցության թեման ու քանի որ չեմ կռավում, Արմենը սեղանիս է դնում “168 ժամի” նոր համարը ու ցույց տալիս մի հոդված, որը պատմում է Միշայի և Հարութի ամուսնության մասին /կարծում եմ շուտով օնլայն տարբերակը կհայտնվի www. 168.am կայքում/:

Փաստորեն ըստ Արմենի` միասեռականության համար մեղավոր ենք մենք, կանայք: Ըստ իր` դա սոցիալական դերաբաշխման փոփոխությունների հետևանք է, և եթե պահանջվում է, կանայք էսօր պետք է ստանձնեն տղամարդու սոցիալական դերերը: Եթե տղամարդն այլևս նախաձեռնող չէ, դա պետք է կինն անի, որպեսզի ստիպված չլինենք վկան դառնալ նման դեպքերի: Իր անհանդուրժողականությունը բացատրում է էսպես. միասեռականությունը կանխում է ռեսուրսի շարունակելիությունը:

Վերջինիս հետ համաձայն եմ, բայց առայժմ մի կողմ թողնենք պատճառը և խոսենք փաստի մասին: Մարդը միասեռական է. ինչպե՞ս է նա վարվելու և ինչպիսի՞ն է լինելու մեր արձագանքը:

Ես հնարավորինս խուսափում են ընդհանրացումներից և տվյալ դեպքում, ինձ հուզում էր ոչ այնքան միասեռականության խնդիրը, որքան այդ մարդկանց վարքը որպես անհատներ: Նրանք երկուսով որոշում են բացահայտել իրենց հարաբերությունները, ոչ թե հետևել ընտանիքների խորհրդին` ամուսնանալ կնոջ հետ, որն ընդունված սոցիալականացում կապահովեր իրենց համար, դե իսկ թե ինչպիսի թաքնված կյանք իրենք կվարեին, դա արդեն իրենց գործն է: Ես կարծում եմ Միշայի և Հարութի ընտրությունն առավել ազնիվ է. չզբաղվել ինքնախաբեությամբ և խաբեությամբ:

Ես չեմ հասկանում մեկ այլ բան. միասեռականն արդեն գիտի, որ ինքը տարբերվում է ընդհանուրից: Ինչո՞ւ է նա ցանկանում իր տարբերությունը փորձել տեղավորել մեծամասնության ինտիտուտներում: Օրինակ, ինչո՞ւ փորձել այդ հարաբերություններում ներմուծել ամուսնության ինստիտուտը: Եվ ընդհանրապես, ես ինչքան հասկանում եմ միասեռականի միակ տարբերությունը իր սեռական կյանքն է: “Սովորական” մարդիկ դա չեն բարձրաձայնում, չէ՞: Ինչո՞ւ է դա միասեռականն անում: Երբ նա գալիս է աշխատանքի, ո՞ւմ է հուզում, թե նա ինչպիսի սեռական կյանքով է ապրում: Թե՞ սխալվում եմ: Զգում եմ, ինչ-որ բան բաց եմ թողնում էստեղ:-)

Ինչ վերաբերվում է արձագանքին, Արմենի պատասխանը միանշանակ էր. ես չեմ կարող հանդուրժել նման տղամարդու ներկայությունն իմ կողքին: Հաստատ կբախվենք…

Ինձ համար, անկեղծ ասած, ոչ մի տարբերություն չկա միասեռական է դիմացինս, թե ոչ: Երբ ես աշխատում եմ, համերգ եմ գնում, կամ պարում, ուղղակի ցանկանում եմ կողքիս տեսնել հետաքրքիր ու բանիմաց անհատի, ընդամենը…